Ik ben getrouwd en heb 5 – inmiddels volwassen – kinderen en 6 kleinkinderen.

Ik ben dus vrouw van, moeder van en oma van…

​

We hebben als gezin op verschillende plekken in Nederland gewoond en 7 jaar in Indonesië. Vooral het leven op Papoea heeft me veel bijzondere ervaringen gegeven.

We woonden daar in een dorp met 300 Papoea’s.

Het was een primitieve omgeving. Geen stromend water, geen wegen, geen elektriciteit, een leven in de rimboe. Het kijken vanuit andere perspectieven kwam vanzelfsprekend.

Een leven te midden van jagers en verzamelaars.

Dan kom je bijna vanzelf bij de kernvragen van het leven. Wat is geluk? Wat is echt van belang? Welke invloed heeft geld / rijkdom? Wat deugt? Welke waarden zijn universeel?

Hoe doet die ander dat: Hoe kijken zij naar de wereld? Naar jou?

Het gevoelig worden voor diversiteit is daar zeker ontwikkeld.

 

Daarnaast ontwikkelde ik zelfredzaamheid, vrijheid om te kiezen, eigen sturing.

Mijn nieuwsgierigheid en niet-weten is daar sterk geprikkeld. Ook het afhankelijk zijn, niet alles onder controle hebben. Het zette creativiteit aan, denken in mogelijkheden, durf en ook kunnen verkeren in het niet weten, het ongemak.

Van deze kwaliteiten maak ik gebruik  in mijn werk als begeleider.