Supervisie wordt ook wel leren leren genoemd. Leren van je ervaringen, leren ontdekken wie jij bent als persoon in je beroep en wat je wilt ontwikkelen.

Om verschillende redenen gaan mensen een supervisie traject aan: deskundigheidsbevordering, in het kader van een opleiding, preventief bv. ter voorkoming van een burnout, re-integratie.

In de hectiek van het werk is er vaak geen tijd om stil te staan en te reflecteren op waar je mee bezig bent. Reflectie vraagt om rust en aandacht. Supervisie zet je stil en helpt je nadenken over wie je bent, wat je doet en waarom je de dingen doet zoals je ze doet. Vanuit deze rust kunnen nieuwe inzichten ontstaan en leerprocessen op gang komen.

 

In mijn supervisie trajecten geef ik aandacht aan:

De contractering: we maken duidelijke afspraken over tijd, ruimte, veiligheid, reflectieverslagen, inbrengen, wat er verwacht wordt van de supervisant en van mij.

De klik - evaluatie: opnieuw afchecken en ook bespreken wat we elkaar bieden. Wat leren we? Is dit de goede manier om verder te gaan? Opnieuw mandaat krijgen.

Tussenevaluatie: opmaken van de balans. Welke leerpunten zijn in proces en wat krijgt de komende tijd de aandacht?

Afsluiten. Afscheid nemen. Hoe zit het met het reflectievermogen? Wat heeft de supervisant nog nodig om zelfstandig verder te kunnen?

 

Ik gebruik binnen de supervisie verschillende werkwijzen.

Dit stem ik af op de inbreng of op dingen die naar voren komen uit de verslagen.

Daarin geef ik de supervisant steeds meer zelf de regie. Ik laat hun meedenken op welke manier we hier samen mee aan de slag gaan.

​

Mijn benaderingen, werkvormen kies ik uit de verschillende achtergronden:

Narratieve: het werkverhaal, leerverhaal laten vertellen en vandaaruit bevragen.

Gestalt benadering; wat gebeurt er tussen ons, in het hier en nu? Zijn daar parallellen met de inbreng?

Contextuele element: hoe is het binnen dat team, binnen die organisatie? Hoe verhoudt dit zich tot jouw professionele identiteit? (Beroepscode)

Thema gericht: dit wanneer er sprake is van een gemeenschappelijk thema. Ook dan weer toespitsen op het individuele proces.

Systeemgericht: aandacht voor de systemen en dan ook de situatie neerzetten, opstelling maken.